Start

Prolog

1 [To wam oznajmiamy]*, co by³o od pocz±tku,
    co¶my us³yszeli o S³owie* ¿ycia,
    co ujrzeli¶my w³asnymi oczami,
    na co patrzyli¶my
    i czego dotyka³y nasze rêce -
2 bo ¿ycie objawi³o siê.
    My¶my je widzieli,
    o nim ¶wiadczymy
    i g³osimy wam ¿ycie wieczne,
    które by³o w Ojcu,
    a nam zosta³o objawione -
3 oznajmiamy wam,
    co¶my ujrzeli i us³yszeli,
    aby¶cie i wy mieli wspó³uczestnictwo* z nami.
    A mieæ z nami wspó³uczestnictwo znaczy:
    mieæ je z Ojcem i Jego Synem Jezusem Chrystusem.
4 Piszemy to w tym celu,
    aby nasza rado¶æ by³a pe³na*.

Bóg jest ¶wiat³o¶ci± i my mamy ¿yæ w ¶wiat³o¶ci

5 Nowina, któr± us³yszeli¶my od Niego
    i któr± wam g³osimy, jest taka:
    Bóg jest ¶wiat³o¶ci±*,
    a nie ma w Nim ¿adnej ciemno¶ci.
6 Je¿eli mówimy, ¿e mamy z Nim wspó³uczestnictwo,
    a chodzimy w ciemno¶ci, k³amiemy
    i nie postêpujemy zgodnie z prawd±.
7 Je¿eli za¶ chodzimy w ¶wiat³o¶ci,
    tak jak On sam trwa w ¶wiat³o¶ci,
    wtedy mamy jedni z drugimi wspó³uczestnictwo,
    a krew Jezusa, Syna Jego,
    oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

Nale¿y zerwaæ z grzechem

8 Je¶li mówimy, ¿e nie mamy grzechu,
    to samych siebie oszukujemy
    i nie ma w nas prawdy.
9 Je¿eli wyznajemy nasze grzechy,
    [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy
    odpu¶ci je nam
    i oczy¶ci nas z wszelkiej nieprawo¶ci.
10 Je¶li mówimy, ¿e nie zgrzeszyli¶my,
    czynimy Go k³amc±
    i nie ma w nas Jego nauki*.

1 Dzieci moje, piszê wam to dlatego,
    ¿eby¶cie nie grzeszyli.
    Je¶liby nawet kto zgrzeszy³,
    mamy Rzecznika wobec Ojca -
    Jezusa Chrystusa sprawiedliwego.
2 On bowiem jest ofiar± przeb³agaln±
    za nasze grzechy,
    i nie tylko nasze,
    lecz równie¿ za grzechy ca³ego ¶wiata.

Nale¿y zachowaæ przykazania

3 Po tym za¶ poznajemy, ¿e Go znamy,
    je¿eli zachowujemy Jego przykazania.
4 Kto mówi: "Znam Go",
    a nie zachowuje Jego przykazañ,
    ten jest k³amc±
    i nie ma w nim prawdy.
5 Kto za¶ zachowuje Jego naukê,
    w tym naprawdê mi³o¶æ Bo¿a jest doskona³a.
6 Po tym w³a¶nie poznajemy, ¿e jeste¶my w Nim.
    Kto twierdzi, ¿e w Nim trwa,
    powinien równie¿ sam postêpowaæ tak, jak On postêpowa³.
7 Umi³owani,
    nie piszê do was o nowym przykazaniu,
    ale o przykazaniu istniej±cym od dawna,
    które mieli¶cie od samego pocz±tku;
    tym dawnym przykazaniem jest nauka, któr±¶cie s³yszeli.
8 A jednak piszê wam o nowym* przykazaniu,
    które prawdziwe jest w Nim i w nas,
    poniewa¿ ciemno¶ci ustêpuj±,
    a ¶wieci ju¿ prawdziwa ¶wiat³o¶æ.
9 Kto twierdzi, ¿e ¿yje w ¶wiat³o¶ci,
    a nienawidzi brata swego,
    dot±d jeszcze jest w ciemno¶ci.
10 Kto mi³uje swego brata,
    ten trwa w ¶wiat³o¶ci
    i nie mo¿e siê potkn±æ.
11 Kto za¶ swojego brata nienawidzi,
    ¿yje w ciemno¶ci
    i dzia³a w ciemno¶ci,
    i nie wie, dok±d d±¿y,
    poniewa¿ ciemno¶ci dotknê³y ¶lepot± jego oczy.

Nale¿y wystrzegaæ siê ¶wiata

12 Piszê do was, dzieci,
    ¿e dostêpujecie odpuszczenia grzechów ze wzglêdu na Jego imiê.
13 Piszê do was, ojcowie,
    ¿e poznali¶cie Tego, który jest od pocz±tku.
    Piszê do was, m³odzi,
    ¿e zwyciê¿yli¶cie Z³ego*.
14 Napisa³em do was, dzieci,
    ¿e znacie Ojca,
    napisa³em do was, ojcowie,
    ¿e poznali¶cie Tego, który jest od pocz±tku,
    napisa³em do was, m³odzi,
    ¿e jeste¶cie mocni
    i ¿e nauka Bo¿a trwa w was,
    i zwyciê¿yli¶cie Z³ego.
15 Nie mi³ujcie ¶wiata*
    ani tego, co jest na ¶wiecie!
    Je¶li kto mi³uje ¶wiat,
    nie ma w nim mi³o¶ci Ojca.
16 Wszystko bowiem, co jest na ¶wiecie, a wiêc:
    po¿±dliwo¶æ cia³a, po¿±dliwo¶æ oczu i pycha tego ¿ycia*
    nie pochodzi od Ojca, lecz od ¶wiata.
17 ¦wiat za¶ przemija, a z nim jego po¿±dliwo¶æ;
    kto za¶ wype³nia wolê Bo¿±, ten trwa na wieki.

Nale¿y wystrzegaæ siê nauczycieli fa³szu

18 Dzieci, jest ju¿ ostatnia godzina,
    i tak, jak s³yszeli¶cie, Antychryst* nadchodzi,
    bo oto teraz w³a¶nie pojawi³o siê wielu Antychrystów;
    st±d poznajemy, ¿e ju¿ jest ostatnia godzina.
19 Wyszli oni z nas, lecz nie byli z nas;
    bo gdyby byli naszego ducha, pozostaliby z nami;
    a to sta³o siê po to, aby wysz³o na jaw,
    ¿e nie wszyscy s± naszego ducha.
20 Wy natomiast macie namaszczenie od ¦wiêtego*
    i wszyscy jeste¶cie nape³nieni wiedz±.
21 Ja wam nie pisa³em,
    jakoby¶cie nie znali prawdy,
    lecz ¿e j± znacie
    i ¿e ¿adna fa³szywa nauka z prawdy nie pochodzi.
22 Któ¿ za¶ jest k³amc±, je¶li nie ten,
    kto zaprzecza, ¿e Jezus jest Mesjaszem?
    Ten w³a¶nie jest Antychrystem,
    który nie uznaje Ojca i Syna.
23 Ka¿dy, kto nie uznaje Syna*,
    nie ma te¿ i Ojca,
    kto za¶ uznaje Syna, ten ma i Ojca.
24 Wy za¶ zachowujecie w sobie to,
    co s³yszeli¶cie od pocz±tku*.
    Je¿eli bêdzie trwa³o w was to,
    co s³yszeli¶cie od pocz±tku,
    to i wy bêdziecie trwaæ w Synu i w Ojcu.
25 A obietnic± t±, dan± przez Niego samego, jest ¿ycie wieczne.
26 To wszystko napisa³em wam o tych, którzy wprowadzaj± was w b³±d.
27 Co do was, to namaszczenie,
    które otrzymali¶cie od Niego, trwa w was
    i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo,
    poniewa¿ Jego namaszczenie* poucza was o wszystkim.
    Ono jest prawdziwe i nie jest k³amstwem.
    Tote¿ trwajcie w nim tak,
    jak was nauczy³.
28 Teraz w³a¶nie trwajcie w Nim, dzieci,
    aby¶my, gdy siê zjawi, mieli w Nim ufno¶æ
    i w dniu Jego przyj¶cia nie doznali wstydu.

Mamy ¿yæ jako dzieci Bo¿e

29 Je¿eli wiecie, ¿e jest sprawiedliwy,
    to uznajcie równie¿,
    ¿e ka¿dy, kto postêpuje sprawiedliwie, pochodzi od Niego.

1 Popatrzcie, jak± mi³o¶ci± obdarzy³ nas Ojciec:
    zostali¶my nazwani dzieæmi Bo¿ymi*:
    i rzeczywi¶cie nimi jeste¶my.
    ¦wiat za¶ dlatego nas nie zna,
    ¿e nie pozna³ Jego.
2 Umi³owani, obecnie jeste¶my dzieæmi Bo¿ymi,
    ale jeszcze siê nie ujawni³o,
    czym bêdziemy.
    Wiemy, ¿e gdy siê objawi,
    bêdziemy do Niego podobni,
    bo ujrzymy Go takim, jakim jest.
3 Ka¿dy za¶, kto pok³ada w Nim tê nadziejê,
    u¶wiêca siê podobnie jak On jest ¶wiêty.

Musimy unikaæ grzechów

4 Ka¿dy, kto grzeszy, dopuszcza siê bezprawia*,
    poniewa¿ grzech jest bezprawiem.
5 Wiecie, ¿e On siê objawi³ po to,
    aby zg³adziæ grzechy,
    w Nim za¶ nie ma grzechu.
6 Ka¿dy, kto trwa w Nim, nie grzeszy*,
    ¿aden za¶ z tych, którzy grzesz±,
    nie widzia³ Go ani Go nie pozna³.
7 Dzieci, nie dajcie siê zwodziæ nikomu;
    kto postêpuje sprawiedliwie,
    jest sprawiedliwy,
    tak jak On jest sprawiedliwy.
8 Kto grzeszy, jest dzieckiem diab³a,
    poniewa¿ diabe³ trwa w grzechu od pocz±tku.
    Syn Bo¿y objawi³ siê po to,
    aby zniszczyæ dzie³a diab³a.
9 Ka¿dy, kto narodzi³ siê z Boga,
    nie grzeszy,
    gdy¿ trwa w nim nasienie Bo¿e*;
    taki nie mo¿e grzeszyæ, bo siê narodzi³ z Boga.

Musimy zachowaæ przykazania, zw³aszcza przykazanie wzajemnej mi³o¶ci

10 Dziêki temu mo¿na rozpoznaæ
    dzieci Boga i dzieci diab³a*:
    ka¿dy, kto postêpuje niesprawiedliwie, nie jest z Boga,
    jak i ten, kto nie mi³uje swego brata.
11 Taka bowiem jest wola Bo¿a,
    któr± objawiono nam od pocz±tku,
    aby¶my siê wzajemnie mi³owali.
12 Nie tak, jak Kain, który pochodzi³ od Z³ego*
    i zabi³ swego brata.
    A dlaczego go zabi³?
    Poniewa¿ czyny jego by³y z³e,
    brata za¶ sprawiedliwe.
13 Nie dziwcie siê, bracia,
    je¶li ¶wiat was nienawidzi.
14 My wiemy, ¿e przeszli¶my ze ¶mierci do ¿ycia,
    bo mi³ujemy braci,
    kto za¶ nie mi³uje, trwa w ¶mierci.
15 Ka¿dy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójc±,
    a wiecie, ¿e ¿aden zabójca nie nosi w sobie ¿ycia wiecznego.
16 Po tym poznali¶my mi³o¶æ,
    ¿e On odda³ za nas ¿ycie swoje.
    My tak¿e winni¶my oddaæ ¿ycie za braci*.
17 Je¶liby kto¶ posiada³ majêtno¶æ tego ¶wiata
    i widzia³, ¿e brat jego cierpi niedostatek,
    a zamkn±³ przed nim swe serce,
    jak mo¿e trwaæ w nim mi³o¶æ Boga?
18 Dzieci,
    nie mi³ujmy s³owem i jêzykiem,
    ale czynem i prawd±!*
19 Po tym poznamy,
    ¿e jeste¶my z prawdy*,
    i uspokoimy przed Nim nasze serce.
20 A je¶li nasze serce oskar¿a nas,
    to Bóg jest wiêkszy od naszego serca
    i zna wszystko*.
21 Umi³owani, je¶li serce nas nie oskar¿a,
    mamy ufno¶æ wobec Boga,
22 i o co prosiæ bêdziemy,
    otrzymamy od Niego,
    poniewa¿ zachowujemy Jego przykazania
    i czynimy to, co siê Jemu podoba.
23 Przykazanie za¶ Jego jest takie,
    aby¶my wierzyli w imiê Jego Syna, Jezusa Chrystusa,
    i mi³owali siê wzajemnie tak,
    jak nam nakaza³.
24 Kto wype³nia Jego przykazania,
    trwa w Bogu, a Bóg w nim;
    a to, ¿e trwa On w nas,
    poznajemy po Duchu, którego nam da³*.

Musimy strzec siê Antychrystów i ¶wiata

1 Umi³owani,
    nie dowierzajcie ka¿demu duchowi,
    ale badajcie duchy, czy s± z Boga*,
    gdy¿ wielu fa³szywych proroków
    pojawi³o siê na ¶wiecie.
2 Po tym poznajecie Ducha Bo¿ego:
    ka¿dy duch,
    który uznaje,
    ¿e Jezus Chrystus przyszed³ w ciele, jest z Boga.
3 Ka¿dy za¶ duch,
    który nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga;
    i to jest duch Antychrysta,
    który - jak s³yszeli¶cie - nadchodzi
    i ju¿ teraz przebywa na ¶wiecie.
4 Wy, dzieci,
    jeste¶cie z Boga i zwyciê¿yli¶cie ich,
    poniewa¿ wiêkszy jest Ten, który w was jest,
    od tego, który jest w ¶wiecie.
5 Oni s± ze ¶wiata,
    dlatego mówi± tak, jak [mówi] ¶wiat,
    a ¶wiat ich s³ucha.
6 My jeste¶my z Boga.
    Ten, który zna Boga, s³ucha nas*.
    Kto nie jest z Boga, nas nie s³ucha.
    W ten sposób poznajemy
    ducha prawdy i ducha fa³szu*.

Bóg jest ¼ród³em prawdziwej mi³o¶ci, wiary i ¿ycia

7 Umi³owani, mi³ujmy siê wzajemnie,
    poniewa¿ mi³o¶æ jest z Boga,
    a ka¿dy, kto mi³uje,
    narodzi³ siê z Boga i zna Boga.
8 Kto nie mi³uje, nie zna Boga,
    bo Bóg jest mi³o¶ci±.
9 W tym objawi³a siê mi³o¶æ Boga ku nam,
    ¿e zes³a³ Syna swego Jednorodzonego na ¶wiat*,
    aby¶my ¿ycie mieli dziêki Niemu.
10 W tym przejawia siê mi³o¶æ,
    ¿e nie my umi³owali¶my Boga,
    ale ¿e On sam nas umi³owa³
    i pos³a³ Syna swojego jako ofiarê przeb³agaln± za nasze grzechy*.
11 Umi³owani, je¶li Bóg tak nas umi³owa³,
    to i my winni¶my siê wzajemnie mi³owaæ.
12 Nikt nigdy Boga nie ogl±da³.
    Je¿eli mi³ujemy siê wzajemnie,
    Bóg trwa w nas
    i mi³o¶æ ku Niemu jest w nas doskona³a.
13 Poznajemy, ¿e my trwamy w Nim,
    a On w nas,
    bo udzieli³ nam ze swego Ducha*.
14 My tak¿e widzieli¶my i ¶wiadczymy,
    ¿e Ojciec zes³a³ Syna jako Zbawiciela ¶wiata.
15 Je¶li kto wyznaje,
    ¿e Jezus jest Synem Bo¿ym,
    to Bóg trwa w nim, a on w Bogu.
16 My¶my poznali i uwierzyli mi³o¶ci,
    jak± Bóg ma ku nam.
    Bóg jest mi³o¶ci±:
    kto trwa w mi³o¶ci, trwa w Bogu,
    a Bóg trwa w nim.
17 Przez to mi³o¶æ osi±ga w nas kres doskona³o¶ci,
    ¿e mamy pe³n± ufno¶æ na dzieñ s±du,
    poniewa¿ tak, jak On jest [w niebie],
    i my jeste¶my na tym ¶wiecie.
18 W mi³o¶ci nie ma lêku,
    lecz doskona³a mi³o¶æ usuwa lêk,
    poniewa¿ lêk kojarzy siê z kar±.
    Ten za¶, kto siê lêka,
    nie wydoskonali³ siê w mi³o¶ci*.

O ¼ródle mi³o¶ci

19 My mi³ujemy [Boga],
    poniewa¿ Bóg sam pierwszy nas umi³owa³.
    20 Je¶liby kto¶ mówi³: «Mi³ujê Boga», a brata swego nienawidzi³, jest k³amc±,
    albowiem kto nie mi³uje brata swego, którego widzi,
    nie mo¿e mi³owaæ Boga, którego nie widzi.
21 Takie za¶ mamy od Niego przykazanie,
    aby ten, kto mi³uje Boga,
    mi³owa³ te¿ i brata swego.

1 Ka¿dy, kto wierzy, ¿e Jezus jest Mesjaszem,
    z Boga siê narodzi³,
    i ka¿dy mi³uj±cy Tego, który da³ ¿ycie,
    mi³uje równie¿ tego,
    który ¿ycie od Niego otrzyma³.
2 Po tym poznajemy, ¿e mi³ujemy dzieci Bo¿e,
    gdy mi³ujemy Boga i wype³niamy Jego przykazania*,
3 albowiem mi³o¶æ wzglêdem Boga
    polega na spe³nianiu Jego przykazañ,
    a przykazania Jego nie s± ciê¿kie.

O ¼ródle wiary i ¿ycia

4 Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwyciê¿a ¶wiat;
    tym w³a¶nie zwyciêstwem,
    które zwyciê¿y³o ¶wiat, jest nasza wiara.
5 A kto zwyciê¿a ¶wiat,
    je¶li nie ten, kto wierzy,
    ¿e Jezus jest Synem Bo¿ym?
6 * Jezus Chrystus jest tym,
    który przyszed³ przez wodê i krew, i Ducha,
    nie tylko w wodzie,
    lecz w wodzie i we krwi.
    Duch daje ¶wiadectwo,
    bo <Duch> jest prawd±.
7 Trzej bowiem daj± ¶wiadectwo*:
8 Duch, woda i krew, a ci trzej w jedno siê ³±cz±.
9 Je¶li przyjmujemy ¶wiadectwo ludzi - to ¶wiadectwo Bo¿e wiêcej znaczy,
    poniewa¿ jest to ¶wiadectwo Boga,
    które da³ o swoim Synu.
10 Kto wierzy w Syna Bo¿ego,
    ten ma w sobie ¶wiadectwo Boga,
    kto nie wierzy Bogu, uczyni³ Go k³amc±,
    bo nie uwierzy³ ¶wiadectwu,
    jakie Bóg da³ o swoim Synu.
11 A ¶wiadectwo jest takie:
    ¿e Bóg da³ nam ¿ycie wieczne,
    a to ¿ycie jest w Jego Synu.
12 Ten, kto ma Syna, ma ¿ycie,
    a kto nie ma Syna Bo¿ego,
    nie ma te¿ i ¿ycia.
13 O tym napisa³em do was,
    którzy wierzycie w imiê Syna Bo¿ego,
    aby¶cie wiedzieli,
    ¿e macie ¿ycie wieczne*.

Epilog: Warto¶æ i skuteczno¶æ modlitw a grzesznicy

14 Ufno¶æ, któr± w Nim pok³adamy,
    polega na przekonaniu,
    ¿e wys³uchuje On
    wszystkich naszych pró¶b zgodnych z Jego wol±.
15 A je¶li wiemy, ¿e wys³uchuje wszystkich naszych pró¶b,
    pewni jeste¶my równie¿ posiadania tego, o co¶my Go prosili.
16 Je¶li kto¶ spostrze¿e,
    ¿e brat pope³nia grzech,
    który nie sprowadza ¶mierci,
    niech siê modli, a przywróci mu ¿ycie;
    mam na my¶li tych,
    których grzech nie sprowadza ¶mierci.
    Istnieje taki grzech,
    który sprowadza ¶mieræ.
    W takim wypadku nie polecam, aby siê modlono*.
17 Ka¿de bezprawie jest grzechem,
    s± jednak grzechy,
    które nie sprowadzaj± ¶mierci.
18 Wiemy, ¿e ka¿dy, kto siê narodzi³ z Boga, nie grzeszy,
    lecz Narodzony z Boga strze¿e go,
    a Z³y go nie dotyka*.
19 Wiemy, ¿e jeste¶my z Boga,
    ca³y za¶ ¶wiat* le¿y w mocy Z³ego.
20 Wiemy tak¿e, ¿e Syn Bo¿y przyszed³ i obdarzy³ nas zdolno¶ci± rozumu,
    aby¶my poznawali Prawdziwego.
    Jeste¶my w prawdziwym Bogu,
    w Synu Jego, Jezusie Chrystusie.
    On za¶ jest prawdziwym Bogiem
    i ¯yciem wiecznym.
21 Dzieci,
    strze¿cie siê fa³szywych bogów!