1 Szymon
Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy dzięki
sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, otrzymali
wiarę równie godną czci jak i nasza: 2 Łaska wam i pokój niech będą udzielone obficie przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego!
Perspektywy rozwoju chrześcijańskiego życia
3 Tak
samo Boska Jego wszechmoc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi
do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który powołał nas
swoją chwałą i doskonałością. 4 Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury*, gdy już wyrwaliście się z zepsucia [wywołanego] żądzą na świecie. 5 Dlatego też właśnie wkładając całą gorliwość, dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, 6 do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, 7 do pobożności przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość. 8 Gdy
bowiem będziecie je mieli i to w obfitości, nie uczynią was one
bezczynnymi ani bezowocnymi przy poznawaniu Pana naszego Jezusa
Chrystusa. 9 Komu bowiem ich brak, jest ślepym - krótkowidzem i zapomniał o oczyszczeniu z dawnych swoich grzechów. 10 Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się* umocnić wasze powołanie i wybór! To bowiem czyniąc nie upadniecie nigdy. 11 W
ten sposób szeroko będzie wam otworzone wejście do wiecznego
królestwa Pana naszego i Zbawcy, Jezusa Chrystusa.
Nauczanie o paruzji i jej pewność
12 Oto
dlaczego będę zawsze wam przypominał o tym, choć tego świadomi
jesteście i umocnieni w obecnej [wśród was] prawdzie. 13 Uważam zaś za słuszne pobudzić waszą pamięć, dopóki jestem w tym namiocie*, 14 bo wiem, że bliskie jest zwinięcie mojego namiotu, jak to nawet Pan nasz Jezus Chrystus dał mi poznać. 15 Starać się zaś będę, abyście zawsze mieli sposobność po moim odejściu o tym sobie przypominać*. 16 Nie
za wymyślonymi bowiem mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam
poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale [nauczaliśmy]
jako naoczni świadkowie Jego wielkości. 17 Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu*: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. 18 I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej*. 19 Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali* jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna* wzejdzie w waszych sercach. 20 To przede wszystkim miejcie na uwadze, że żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśnienia*. 21 Nie
z woli bowiem ludzkiej zostało kiedyś przyniesione proroctwo, ale
kierowani Duchem Świętym mówili <od> Boga święci ludzie*.
1 Znaleźli się jednak fałszywi prorocy wśród ludu*
tak samo, jak wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy
wprowadzą wśród was zgubne herezje. Wyprą się oni Władcy,
który ich nabył, a sprowadzą na siebie rychłą zgubę. 2 A wielu pójdzie za ich rozpustą, przez nich zaś droga prawdy będzie obrzucona bluźnierstwami; 3 dla
zaspokojenia swej chciwości obłudnymi słowami was sprzedadzą ci, na
których wyrok potępienia od dawna jest w mocy, a zguba ich nie
śpi. 4 Jeżeli
bowiem Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale
wydał [ich] do ciemnych lochów Tartaru*, aby byli zachowani na sąd*; 5 jeżeli staremu światu nie odpuścił, ale jako ósmego* Noego, który ogłaszał sprawiedliwość, ustrzegł, gdy zesłał potop na świat bezbożnych; 6 także miasta Sodomę i Gomorę obróciwszy w popiół skazał na zagładę* dając przykład [kary] tym, którzy będą żyli bezbożnie, 7 ale
wyrwał sprawiedliwego Lota, który uginał się pod ciężarem
rozpustnego postępowania ludzi nie liczących się z Bożym prawem - 8 sprawiedliwy
bowiem mieszkając wśród nich z dnia na dzień duszę swą
sprawiedliwą miał umęczoną przeciwnymi Prawu czynami, które
widział i o których słyszał - 9 to wie Pan, jak pobożnych wyrwać z doświadczenia, niesprawiedliwych zaś jak zachować na ukaranie w dzień sądu, 10 przede wszystkim zaś tych, którzy idą za ciałem w nieczystej żądzy i pogardę okazują Władzy*, zuchwalcy, zarozumialcy, którzy nie wahają się przed wypowiadaniem bluźnierstw na "Chwały"*. 11 Tymczasem
aniołowie, których siła i potęga jest większa, nie wnoszą
przeciwko nim przed Pana przeklinającego wyroku potępienia. 12 Ci* zaś, jak nierozumne zwierzęta, przeznaczone z natury na schwytanie i zagładę, wypowiadając bluźnierstwa na to, czego nie znają*, podlegną właśnie takiej zagładzie jak one, 13 otrzymując karę jako zapłatę za niesprawiedliwość. Za przyjemność uważają rozpustę uprawianą za dnia*, jako zakały i plugawcy pławią się w swych uciechach*, gdy z wami są przy stole. 14 Oczy
mają pełne kobiety cudzołożnej, oczy nie przestające grzeszyć, uwodzą
oni dusze nieutwierdzone. Mają serca wyćwiczone w chciwości, synowie
przekleństwa. 15 Opuszczając prawą drogę zbłądzili, a poszli drogą Balaama*, syna Bosora, który umiłował zapłatę niesprawiedliwości, 16 ale został skarcony za swoje przestępstwo; juczne bydlę*, pozbawione mowy, przemówiwszy ludzkim głosem powstrzymało głupotę proroka. 17 Ci są źródłami bez wody i obłokami wichrem pędzonymi, których czeka mrok ciemności. 18 Wypowiadając
bowiem słowa wyniosłe a próżne, uwodzą żądzami cielesnymi i
rozpustą tych, którzy zbyt mało odsuwają się* od postępujących w błędzie. 19 Wolność im głoszą*, a sami są niewolnikami zepsucia. Komu bowiem kto uległ, temu też służy jako niewolnik. 20 Jeżeli
bowiem uciekają od zgnilizny świata przez poznanie Pana i Zbawcy,
Jezusa Chrystusa, a potem oddając się jej ponownie zostają pokonani, to
koniec ich jest gorszy od początków. 21 Lepiej bowiem byłoby im nie znać drogi sprawiedliwości*, aniżeli poznawszy ją odwrócić się od podanego im świętego przykazania. 22 Spełniło się na nich to, o czym słusznie mówi przysłowie: Pies powrócił do tego, co sam zwymiotował*, a świnia umyta - do kałuży błota.
1 Umiłowani, piszę do was już ten drugi list*; w nich pobudzam wasz zdrowy rozsądek i pamięć, 2 abyście
przypomnieli sobie słowa, które były dawno już przepowiedziane
przez świętych proroków, oraz przykazanie Pana i Zbawiciela,
podane przez waszych apostołów. 3 To
przede wszystkim wiecie, że przyjdą w ostatnich dniach szydercy pełni
szyderstwa, którzy będą postępowali według własnych żądz 4 i będą mówili: «Gdzie jest obietnica Jego przyjścia*? Odkąd bowiem ojcowie* zasnęli, wszystko jednakowo trwa od początku świata». 5 Nie
wiedzą bowiem ci, którzy tego pragną, że niebo było od dawna i
ziemia, która z wody i przez wodę zaistniała na słowo Boże, 6 i przez nią ówczesny świat zaginął wodą zatopiony. 7 A to samo słowo zabezpieczyło obecnie niebo i ziemię jako zachowane dla ognia* na dzień sądu i zguby bezbożnych ludzi. 8 Niech
zaś dla was, umiłowani, nie będzie tajne to jedno, że jeden dzień u
Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień*. 9 Nie
zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy - bo niektórzy są
przekonani, że Pan zwleka - ale On jest cierpliwy w stosunku do was.
Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do
nawrócenia. 10 Jak
złodziej zaś przyjdzie dzień Pański, w którym niebo ze świstem
przeminie, gwiazdy się w ogniu rozsypią, a ziemia i dzieła na niej
zostaną znalezione*.
11 Skoro to wszystko w ten sposób ulegnie zagładzie, to jakimi winniście być wy w świętym postępowaniu i pobożności, 12 gdy oczekujecie i staracie się przyspieszyć* przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią. 13 Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi*, w których będzie mieszkała sprawiedliwość. 14 Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby [On] was zastał bez plamy i skazy - w pokoju, 15 a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną, jak to również umiłowany nasz brat Paweł* według danej mu mądrości napisał do was, 16 jak
również we wszystkich listach, w których mówi o
tym. Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie
niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne
Pisma*, na własną swoją zgubę.
17 Wy
zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając
się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej
stałości nie doprowadzili do upadku. 18 Wzrastajcie
zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa!
Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności! Amen.