1 Juda, sługa Jezusa Chrystusa, brat zaś Jakuba*, do tych, którzy są powołani, umiłowani w Bogu Ojcu i zachowani dla Jezusa Chrystusa: 2 miłosierdzie wam i pokój, i miłość niech będą udzielone obficie!
3 Umiłowani,
wkładając całe staranie w pisanie wam o wspólnym naszym
zbawieniu, uważam za potrzebne napisać do was, aby zachęcić do walki o
wiarę raz tylko przekazaną świętym. 4 Wkradli
się bowiem pomiędzy was jacyś ludzie, którzy dawno już są
zapisani na to potępienie, bezbożni, którzy łaskę Boga naszego
zamieniają na rozpustę, a nawet wypierają się jedynego Władcy i Pana
naszego Jezusa Chrystusa.
5 Pragnę zaś, żebyście przypomnieli sobie, choć raz na zawsze wiecie już wszystko, że Pan*, który wybawił naród z Egiptu, następnie wytracił tych, którzy nie uwierzyli; 6 i aniołów, tych, którzy nie zachowali swojej godności, ale opuścili własne mieszkanie*, spętanych wiekuistymi więzami zatrzymał w ciemnościach na sąd* wielkiego dnia; 7 jak
Sodoma i Gomora i w ich sąsiedztwie [położone] miasta - w podobny
sposób jak one oddawszy się rozpuście i pożądaniu cudzego ciała* - stanowią przykład przez to, że ponoszą karę wiecznego ognia. 8 Podobnie więc ci "prorocy ze snów"*: ciała plugawią, Panowanie* odrzucają i wypowiadają bluźnierstwa na "Chwały"*. 9 Gdy
zaś archanioł Michał tocząc rozprawę z diabłem spierał się o ciało
Mojżesza, nie odważył się rzucić wyroku bluźnierczego, ale powiedział:
«Pan niech cię skarci!»*.
10 Ci
zaś [temu] bluźnią, czego nie znają; co zaś w przyrodzony sposób
spostrzegają jak bezrozumne zwierzęta, to obracają ku własnemu
zepsuciu. 11 Biada im, bo poszli drogą Kaina* i oszustwu Balaama* za zapłatę się oddali, a w buncie Korego* poginęli. 12 Ci właśnie na waszych agapach* są zakałami, bez obawy oddają się rozpuście*...
samych siebie pasą... obłoki bez wody wiatrami unoszone... drzewa
jesienne nie mające owocu, dwa razy uschłe, wykorzenione... 13 rozhukane bałwany morskie wypluwające swoją hańbę... gwiazdy zabłąkane*, dla których nieprzeniknione ciemności na wieki przeznaczone... 14 * Również
o nich prorokował siódmy po Adamie [patriarcha] Henoch,
mówiąc: «Oto przyszedł Pan z miriadami swoich świętych, 15 aby
dokonać sądu nad wszystkimi i ukarać wszystkich bezbożników za
wszystkie bezbożne uczynki, przez które okazywała się ich
bezbożność, i za wszystkie twarde słowa, które wypowiadali
przeciwko Niemu grzesznicy bezbożni»*. 16 Ci
zawsze narzekają i są niezadowoleni ze swego losu, [choć] postępują
według swoich żądz. Usta ich głoszą słowa wyniosłe i dla korzyści mają
wzgląd na osoby.
17 Wy
zaś, umiłowani, przypomnijcie sobie te słowa, które były
zapowiedziane przez Apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa, 18 gdy
mówili do was, że w ostatnich czasach pojawią się szydercy
którzy będą postępowali według własnych pożądliwości*. 19 Oni to powodują podziały, [a sami] są cieleśni [i] Ducha* nie mają. 20 Wy zaś, umiłowani, budując samych siebie, na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie 21 i
w miłości Bożej strzeżcie samych siebie, oczekując miłosierdzia Pana
naszego Jezusa Chrystusa, [które wiedzie] ku życiu wiecznemu. 22 * Dla jednych miejcie litość, dla tych, którzy mają wątpliwości: 23 ratujcie [ich]*, wyrywając z ognia, dla drugich zaś miejcie litość z obawą, mając w nienawiści nawet chiton* zbrukany przez ciało.
24 Temu zaś, który może was ustrzec od upadku i stawić nienagannymi i rozradowanymi wobec swej chwały*, 25 jedynemu
Bogu, Zbawcy naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała,
majestat, moc i władza przed wszystkimi wiekami i teraz, i na wszystkie
wieki! Amen.